Love, wining & dining

Dzisiaj kolejne danie jednogarnkowe. Nazwałabym je pęczottem, ale pierwsze skrzypce gra tu nie kasza, a kiełbasa.

Dzięki niej danie jest wyraziste i sycące, w sam raz na zimę.

Zamiast kiełbasy oczywiście można dać kurczaka, ale wtedy całość będzie dużo delikatniejsza i nabierze zupełnie innego charakteru.

Składniki na dwie porcje:

1,5 szklanki pęczaku
250 g dobrej kiełbasy
mały bakłażan
dwie szklanki passaty z pomidorów
jedna czerwona cebula
sól, pieprz, posiekana natka pietruszki, ząbek czosnku
odrobina tłuszczu do smażenia

Pęczak gotujemy al dente w osolonej wodzie.
Kiełbasę kroimy w półplasterki, bakłażana w kostkę, a cebulę w drobne pióra.
Na tłuszczu podsmażamy kiełbasę z cebulą, po ok. 5 minutach dodajemy bakłażana.
Smażymy przez kolejne dwie minuty, potem zalewamy passatą, doprawiamy i dusimy przez kwadrans.
Pod koniec duszenia dodajemy pęczak.
Gotowe porcje można posypać na talerzach dodatkową porcją natki, można też dodać ser.

Zawsze twierdziłam, że wegańskie, bezglutenowe i inne wymyślne diety to zło, że niektóre rzeczy po prostu nie mogą być smaczne.
Byłam kiedyś przez kilka lat wegetarianką i zdecydowanie lepiej się poczułam, gdy znowu zaczęłam jeść mięso.
Teraz z kolei mam kilka dość poważnych problemów zdrowotnych i mają one ten plus, że dzięki nim przekonałam się, że bezglutenowe danie też może być smaczne.
Dzisiejsze płatki ryżowe są bardzo smaczne i sycące, polecam je na leniwe weekendowe śniadanie :)

Składniki na dwie porcje:

szklanka płatków ryżowych błyskawicznych
dwie szklanki mleka
mandarynki (ja dałam karmelizowane)
dwie łyżki cukru trzcinowego
cynamon

Mleko zagotowujemy, dorzucamy płatki i gotujemy przez 3 minuty. Dodajemy cukier.
Przekładamy do miseczki, dodajemy mandarynki i cynamon.
Cukier można zastąpić syropem klonowym.

Po kilku tygodniach testowania wosków wiedziałam już, że owocowe zapachy właściwie nigdy mi się nie podobają, jeżeli są czysto owocowe. Wosk jabłkowy nie przypadnie mi do gustu, ale jabłkowo-waniliowy, albo jabłkowo-cynamonowy już tak. Od jadalnych zapachów jeszcze bardziej lubię męskie. I kwiatowe, ale pod warunkiem, że mają naprawdę potężną moc.

O Honey blossom czytałam właśnie, że powala mocą, tylko dlatego go kupiłam.

No i się rozczarowałam, nawet bardzo.

Opis dystrybutora:

Honey Blossom – cudowna kompozycja zamknięta w niewielkim, naturalnym wosku – to nie tylko pomysł na to, jak sprawnie odświeżyć nastrój panujący we wnętrzu. Honey Blossom to najprawdziwsze, bardzo gustowne, odrobinę wyniosłe, damskie perfumy, których miejsce spoczywa na blacie eleganckiej, zabytkowej toaletki. Buduarowy aromat złożony jest z tak wyjątkowych, drogeryjnych nut jak ciężkie piżmo, słodki miód, świeże, pachnące żywicznym sokiem drewno i esencja wydobyta z serca tradycyjnej frezji. Całość tworzy bukiet wyjątkowo kobiecy i bliźniaczo podobny do luksusowych perfum!

Moja opinia:

Buduarowy aromat? Moc? Ciężkie piżmo?

Wolne żarty. Zapach jest co prawda słodki, ale bardzo słaby, ulotny, delikatny.

O piżmie można sobie najwyżej pomarzyć.

Gdyby Honey blossom był taki, jak w powyższym opisie, to pewnie byłaby to miłość od pierwszego zapalenia.

A jak tu kochać zapach, którego nie czuć?

Honey blossom ma moc równą mocy Lake sunset - trzeba się nachylić nad kominkiem, żeby cokolwiek poczuć.

Taka moc zdecydowanie mnie nie satysfakcjonuje.

Gdyby podkręcić moc tego wosku i dorzucić piżmo, które będzie czuć, to pewnie byłabym zadowolona.

Niestety to niemożliwe, jedną tartę jakoś zmęczę (pewnie poczeka do wiosny), a więcej do tego zapachu nie wrócę.

Tydzień minął mi tak szybko, że nawet nie zauważyłam, kiedy z niedzielnego "O Jezu, jutro znowu do pracy, nie chce mi sięęęę" zrobił się już piątek.
To dobrze, lubię, kiedy tydzień się nie wlecze, zwłaszcza zimą, która nie jest dla mnie łatwym do przetrwania okresem.
Szkoda, że przez ten tydzień zrobiło się tylko chłodniej, ja już odliczam dni do wiosny, chętnie pozbyłabym się już płaszcza i czapki.
A jak Wam minął tydzień?

Woskowe nowości

Szału nie ma.

Bardzo BARDZO zły zakup.

Obrzydliwy słodki ulepek.

I na koniec mały bonus:

W komentarzach pod przepisami łączącymi słodycz z pikanterią zauważyłam różnorodność - są wśród Was zarówno zwolenniczki, jak i przeciwniczki takich połączeń.

Sama dłuuugo się bałam połączenia czekolady z chilli, bo ogólnie pikantnych rzeczy nie lubię, mój organizm kiepsko toleruje ostre jedzenie i przeważnie to, co dla mnie jest już niejadalne, dla większości ludzi nie jest nawet ostre.

Ale wyjątkowo słodycze z odrobiną pikanterii polubiłam, lubię deserowego Lindta z chilli i lubię wypieki z odrobiną ostrości.

Dzisiaj chciałam podsunąć Wam coś, co idealnie rozgrzewa po powrocie do domu, obecnie panują mrozy, lekkie bo lekkie, ale jednak i fajnie jest rozgrzać się taką czekoladą :)

Składniki na dwie porcje:

250 g czekolady, najlepiej pół na pół ciemnej i mlecznej
dwie szklanki mleka
spora szczypta chilli
paczka pianek
opcjonalnie cynamon/kardamon

Czekoladę łamiemy na kawałki i roztapiamy w kąpieli wodnej, stopniowo dodając mleko.
Gdy będzie już rozpuszczona dodajemy chilli, podgrzewamy, aż będzie bardzo gorąca.
Przelewamy do kubków, dodajemy pianki, można też dodać cynamon.

Był już patent na szybkie i banalnie proste makarony z pesto, dzisiaj mała podpowiedź, jak wykorzystać znany wszystkim kremowy serek do obiadu.
Niżej dwa sposoby na ekspresowy obiad z makaronu.

Serek + świeże pesto + tarty cheddar.

Serek + chorizo + pieprz + odrobina soku z limonki.

Już niedługo tłusty czwartek, do wszystkich pączkarni z samego rana uderzą tłumy, a pączki i inne ociekające tłuszczem słodkości będą wszędzie ;)
Ironia losu jest taka, że pączki dostępne w tym dniu nie są tak dobre, jak te dostępne normalnie, poza pączkowym szałem, zwiększona ilość produkcji zazwyczaj przekłada się na wprost proporcjonalnie niższą jakość.
Dlatego od jakiegoś czasu jestem wierna pączkom domowym. Lubię wiedzieć, co jem.
Smażyłam już donuty - zwykłe z cukrem pudrem, i takie w wersji mini, ze smakowymi polewami (krówkowa zebrała masę pochwał ;)).
Dzisiaj przepis na pączki pieczone w piekarniku, są zdecydowanie mniej tłuste i ciężkie od tych tradycyjnych, smażonych.
Nie są przez to w żaden sposób mniej smaczne, bardzo gorąco je polecam :)

Składniki na całą górę pączków - ok. 35-40 sztuk:

0,5 kg mąki tortowej
3 spore jajka
kostka (200 g) dobrej jakości masła - ma być miękkie w temperaturze pokojowej
pół szklanki mocno ciepłego mleka
50 g świeżych drożdży
pół szklanki cukru
szczypta soli

Do nadziewania:

dwa słoiki dobrej konfitury, ja zużyłam dwa słoiki po 350 g

Do pieczenia:

papilotki, w których będą umieszczone pączki
roztrzepane jajko do posmarowania po wierzchu

Na początek z drożdży robimy zaczyn: do kubka wlewamy mleko, dodajemy drożdże, łyżkę cukru, łyżkę mąki i odstawiamy pod przykryciem w ciepłe miejsce na kwadrans.
Gdy zaczyn wyrośnie dodajemy go do mąki.
Następnie stopniowo dodajemy jajka.
Powstałe ciasto wyrabiamy przez kilka minut do uzyskania gładkiej konsystencji.
Ciągle wyrabiając dodajemy do ciasta masło, uzyskane na koniec ciasto powinno być elastyczne i nie kleić się do rąk.
Ciasto w misce przykrywamy ściereczką i odstawiamy na godzinę.
Po upływie tego czasu wyjmujemy ciasto z miski, dzielimy na części.
Każdą część rozwałkowujemy na grubość ok 2-3 cm. Podsypujemy mąką w razie potrzeby.
Używając naczynia (kubka, salaterki) o średnicy ok. 10-15 cm wykrawamy z ciasta kółka.
Na każde kółko nakładamy łyżkę nadzienia, zwilżamy brzegi kółka i sklejamy je, następnie formujemy z niego kulę.
Uformowane pączki układamy na papilotkach rozłożonych na blasze.
Smarujemy pączki z wierzchu roztrzepanym jajkiem.
Pieczemy w piekarniku uprzednio nagrzanym do 180 stopni przez kwadrans.
Od razu po upieczeniu wyciągamy pączki z piekarnika.
Po ostygnięciu dekorujemy lukrem bądź polewą.

Dzisiaj opis wosku ciepłego, korzennego, "jadalnego".
Zawsze myślałam, że Kitchen spice bardzo mi się spodoba, a tu okazało się, że on bardzo mnie rozczarował.
Zapraszam do dalszej lektury.

Zacznę od tego, że samplery i woski substancji pachnących mają podobno tyle samo, więc kupuję nie tylko tarty, ale też samplery. Z samplerów wyciągam knoty, kroję je (świeczki, nie knoty :D) na kawałki i topię w kominku jak woski.
Ale przejdźmy do rzeczy.
Kitchen spice.
Opis dystrybutora:
Jeśli prawdą jest, że najkrótsza droga do serca mężczyzny prowadzi przez żołądek, to aby pozyskać miłość zapachoholika – należy postawić na piękne, kuszące aromaty. A kiedy zapachoholik kocha nie tylko zjawiskowe nuty, ale i klimat świątecznej kuchni – strzałem w dziesiątkę okaże się wosk Kitchen Spice. Mieszanka bożonarodzeniowych przypraw to według kucharzy z Yankee Candle miszmasz słodkich pomarańczy, goździków, cynamonu i imbiru. Tak przygotowany, zanurzony w ciemnym wosku koktajl wibruje i nęci, a przez to – jest w stanie podbić serce każdego miłośnika aromaterapii.

Co ja myślę o tym zapachu:
Na sucho wosk pachnie, jak herbata z miodem i odrobiną soku z cytryny.
Jak mocna, czarna herbata z potężną łyżką miodu i może odrobiną korzennych przypraw.
Całkiem ładnie, w sam raz na jednorazowy zakup, mam takie woski, które spokojnie wypalę do końca, ale nie kupię ich ponownie. Mam też takie, których zrobiłam ogromne zapasy. W końcu są też i te, których po jednym zapaleniu nie chcę więcej na oczy oglądać.
Jaki jest Kitchen spice po zapaleniu?
Mdły.
Nadal jest herbatą z cytryną i miodem, ale bardzo traci na mocy, zupełnie, jakby ktoś kubek herbaty rozcieńczył wiadrem wody.
Jest nijaki, wygląda to podobnie, jak w przypadku Black coconut - przed zapaleniem jest moc, jest głębia, jest urok. Po zapaleniu to wszystko idzie z dymem, dosłownie, zostają tylko jakieś marne popłuczyny.
Tutaj też zastanawiałam się, czy nie kupić od razu więcej samplerów, na zapas. Ostatecznie się na ten ruch nie zdecydowałam i bardzo dobrze.

I kolejny tydzień minął.
Powoli faktycznie widać, że dni są dłuższe, jak idę do pracy ok. 6:45, to na zewnątrz nie panują już egipskie ciemności, a parę minut po 7 jest już całkiem widno.
Niestety znowu dopadła mnie choroba, cieszę się, że przetestowałam wystarczająco dużo wosków, żeby mieć co opisywać przez kolejny rok, bo na razie przez zatoki całkiem straciłam węch i muszę sobie zrobić przerwę od pachnących świeczek.
A jak Wam minął tydzień?